مردم ایران، به پای صندوقهای رای می روند تا: تایید چند باره بر امپراتوری شکر گزار ایرانی داشته باشند. آنها از خدا تشکر می کنند، از شهدا و رزمندگان و ایثارگران و مجریان، تشکر می کنند. امپراتوری ایرانی سابقه هزاران ساله دارد، هر موقع لازم بوده از روشهای معمول در جهان، برای ادامه حیات خود استفاده می کرده است: روزگاری نام پیشدادیان داشته است، یعنی قومی که برای عدالت، آگاهی و رستگاری جهانیان پیش قدم بوده اند. جمشید جم که تخت جمشید را بنا نهاد، نمی دانست که روزی پایتخت او: بنام کورش! ثبت خواهد شد. وی نیز امپراتور بزرگی بود که: خود را امپراتور ظالم نمی دانست. و با یک گوی جهان بین، دنیا را اداره می کرد. و برهیچ کسی ظلم روا نمی داشت. برخی ها گفته اند پیشدادیان، همان فرزندان حضرت آدم بوده اند. زیرا وقتی فرزندان آدم ع به صد نفر رسید، دستور داد جشن سده برگزار کنند. و از آتش استفاده کرد: برای شادمانی، به همین جهت مخترع آتش را پیشدادیان گویند. و یا گفته می شود جمشید جم، همان حضرت سلیمان بود که بناهای فاخر در زمان او اتفاق افتاد(کل بنا و غواص) و همه بناها در فراماسونری واقعی او بودند. زیرا فراماسون به معنی سنگ کار، یا بنای سفت کار است :که البته با سوء استفاده از ان، بدنام شده است. همینطور بود افراد بعد از کورش! کورش کبیر و داریوش بزرگ، همه امپراتور شکر گزار بودند، ولی تاریخ نویسان، به تقلید از یونانیان و رومیان، او را دیکتاتور می نامند. برخی از ایرانیان هم، یونان و رومی ها قدیم که عمدتا بربر بودندرا،امژراتوری نامیدند. حملات کورش برای تمدن سازی در اروپا را، لشکر کشی نابود گرانه می خواندند. اما او شاخ شاخان بود و: البته نابودگر ظلم و ستم و سیاهی بود. زیرا یونان د
برچسب:
نویسنده: بهار شاکری
تاريخ: سه
شنبه
15 اسفند
1402 ساعت: 15:11